خانه > نوشتار‌ها > مادرم چون نسیم می‌آید

مادرم چون نسیم می‌آید

۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۰ جواد پارسای

مادرم چون نسیم می‌آید

جسم خود پیچیده در لفاف مذهب

با تنی بس خسته از بار توان‌فرسای تحمیل،

دل شکسته، قدّ‌ِ خم گشته

ولی با روح وارسته

دو چشم مخفی از دیدار ناپاکان

همانا جستجوگر

کوچه به کوچه

سر هر کوی و برزن

در پی گم گشتگان راه آزادی است.

*

مادرم

همچون نسیم صبحگاهی

رهسپار راه ناپیدای آزادی است.

                      وین، بهار ۱۳۶۷

دسته‌هانوشتار‌ها برچسب‌ها:
دیدگاه‌‌ها بسته شده است.