جواد پارسای

زچاک سینه‌ی گل بوی یار می‌شنوم
پیام دوست ز باد بهار می‌شنوم

مولانا می‌گوید:
«انبوه مردم بی‌گناه هستند، دانایان اگر جهل و نادانی را از میان مردم نزدایند، گناهکار هستند.» مولانا درباره‌ی گناه می‌گوید: «بزرگترین گناه، آزردن دیگران است و بزرگترین آزار، در جهل نگه‌داشتن مردم و به جهل مجال دادن است. شکرانه‌ی دانایی و دانش، پخش و نثار کردن دانش است.» مولانا از زمانی که هنوز در پای منبر پدرش، سلطان ولد، ذرّات دُرّگونه‌ی پدر را با ولع و دقت تمام به گنجینه‌ی حافظه می‌سپرد، می‌دانست که چه راهی را در پیشِ روی دارد و چه تکلیفی سنگین برگُرده‌اش نهاده شده است. ادامهٔ نوشته